Shloka 2
त॑ चिन्तयानमासीन धृतराष्ट्र जनेश्वरम् । निःश्वसन्तमनेकाग्रमिति होवाच संजय:,महाराज धुृतराष्ट्रको लंबी साँस खींचते और उद्विग्नचित्त होकर चिन्तामें डूबे हुए देख संजयने इस प्रकार कहा
taṁ cintayānam āsīnaṁ dhṛtarāṣṭraṁ janeśvaram | niḥśvasantam anekāgram iti hovāca sañjayaḥ ||
လူတို့၏ အရှင် မဟာရာဇာ ဓృతရာෂ္ဌရသည် ထိုင်လျက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုထဲ နစ်မြုပ်ကာ ရှည်လျားသော သက်ပြင်းများ ချ၍ စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် စဉ္ဇယက ဤသို့ စကားဆို하였다။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of kingship: inner agitation and troubled breathing signal a conscience under strain. It frames the need for wise counsel and self-control when power is entangled with attachment and fear.
Vaiśampāyana narrates that Sañjaya observes Dhṛtarāṣṭra seated in deep worry, sighing and mentally unsettled, and then begins to address him.