Shloka 4
वत्से शोको न ते कार्य: प्राप्येदं व्यसनं महत् । स्त्रीधर्माणामभिज्ञासि शीलाचारवती तथा
vatse śoko na te kāryaḥ prāpya idaṃ vyasanaṃ mahat | strīdharmāṇām abhijñāsi śīlācāravatī tathā ||
“သမီးရေ၊ ဤကြီးမားသော ကပ်ဘေးကို ကြုံတွေ့ရသော်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်းကို မလုပ်သင့်။ သင်သည် မိန်းမတို့၏ ဓမ္မကို သိနားလည်သူဖြစ်ပြီး သီလနှင့် အကျင့်ကောင်းကို ထိန်းသိမ်းသူလည်း ဖြစ်သည်။”
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse counsels restraint in sorrow during crisis, grounding emotional steadiness in dharma: one who knows proper duties and maintains good conduct should not be overwhelmed by misfortune.
Vaiśaṃpāyana addresses a young woman as “daughter,” consoling her after a major calamity and affirming her knowledge of strīdharma and her established good character, urging her not to succumb to grief.