Shloka 11
Kṛṣṇasya Khāṇḍavaprasthāt Dvārakā-prayāṇaḥ | Krishna’s Departure for Dvārakā
अर्चयामास देवांश्र द्विजांश्व॒ यदुपुड्भव: । माल्यजाप्यनमस्कारैर्गन्धैरुच्चावचैरपि,फिर उन यदुश्रेष्ठने प्रचुर पुष्प-माला, जप, नमस्कार और चन्दन आदि अनेक प्रकारके सुगन्धित पदार्थोद्वारा देवताओं और ब्राह्मणोंकी पूजा की
arcayāmāsa devānś ca dvijānś ca yadupuṅgavaḥ | mālyajāpya-namaskārair gandhair uccāvacair api ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်။ ယဒုတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသောသူသည် နတ်များနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို ထိုက်တန်သလို ပူဇော်ကာ ပန်းကုံးများစွာ၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်းနှင့် စန္ဒန်ကဲ့သို့ အမျိုးမျိုးသော မွှေးကြိုင်ပစ္စည်းများဖြင့် ဆက်ကပ်하였다။ ဤအကြောင်းအရာသည် တကယ့် မင်းတရား၏ အကျင့်သည် ဘုရားသခင်တို့အပေါ် သဒ္ဓါနှင့် ပညာရှိ သီလရှိ ဗြာဟ္မဏများအပေါ် ဂုဏ်ပြုမှုအပေါ် အခြေခံကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ဓမ္မကို ရိုသေသော အခမ်းအနားနှင့် ပေးကမ်းမှုဖြင့် အတည်ပြုကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharma is reinforced through reverence: honoring the gods and respecting Brahmins with sincere worship, recitation, salutations, and offerings reflects ethical kingship and social-religious responsibility.
Vaiśampāyana describes the Yadu leader (commonly understood as Kṛṣṇa) performing worship of the deities and Brahmins using garlands, japa/recitations, respectful bows, and diverse fragrant offerings such as sandalwood.