Shloka 4
न संधातुमनीकानि न चैवाशु पराक्रमे । आसीद् बुद्धि्ते कर्णे तव योधस्य कहिचित्
na sandhātum anīkāni na caivāśu parākrame | āsīd buddhis te karṇe tava yodhasya kvacit ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—“အို ကာဏ္ဏ၊ မည်သည့်အချိန်၌မျှ သင်၏စစ်သူရဲသည် စစ်တန်းစီများကို ပြန်လည်စုစည်းရန်လည်းကောင်း၊ လျင်မြန်၍ ပြတ်သားသော သတ္တိဗလဖြင့် လှုပ်ရှားရန်လည်းကောင်း စိတ်ဓာတ်တည်ငြိမ်မှု မပြခဲ့ပါ။”
संजय उवाच
Educational Q&A
In warfare and leadership, courage alone is insufficient; clear judgment and the ability to reorganize forces at critical moments are essential. The verse critiques a lapse of strategic intelligence and timely initiative.
Sañjaya reports to the blind king (contextually Dhṛtarāṣṭra) about the battlefield situation, addressing Karṇa directly and stating that a certain warrior lacked the presence of mind either to re-form the troops or to display swift, effective heroism.