Shloka 35
जिधघांसते देवरिपून् सुरेश्वर: स्वयं ददौ यत् सुमना: किरीटिने । हराम्बुपाखण्डल वित्तगोप्तृभि: पिनाकपाशाशनिसायकोत्तमै:
jidhaghāṁsate devaripūn sureśvaraḥ svayaṁ dadau yat sumanāḥ kirīṭine | harāmbupākhaṇḍala vittagoptṛbhiḥ pinākapāśāśanisāyakottamaiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– “ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဒေဝအရှင်က မေတ္တာပါသော စိတ်ဖြင့် မကူဋဆောင် သူရဲကောင်းအား ထိုအမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်များကို ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုလက်နက်များသည် ဟရ (ရှီဝ)၊ အမ္ဗု (ဝရုဏ)၊ ပါခဏ္ဍလ (အိန္ဒြာ)၊ ငွေကြေးကို ကာကွယ်သူ (ကုဗေရ) စသည့်တို့နှင့် ဆက်နွယ်သော အကောင်းဆုံးလက်နက်များ—ပိနာက၊ ကြိုးကွင်း၊ ဝဇ္ဇရ၊ နှင့် မယှဉ်နိုင်သော မြားများ—ဖြစ်သည်။”
संजय उवाच
Educational Q&A
Power in war is portrayed as legitimate when aligned with the protection of cosmic order: divine gifts are granted not for vanity but for the destruction of forces hostile to dharma, emphasizing responsibility and right intention behind strength.
Sañjaya describes how Indra, intending the defeat of the gods’ enemies, personally bestows supreme divine weapons upon Arjuna (the diadem-wearer), naming renowned weapons linked with major deities such as Śiva, Varuṇa, Indra, and Kubera.