Shloka 30
तत्पञ्चाला: सोमकाश्चापि राजन् कर्णेनाजौ पीड्यमाना: शरौचै: । क्रोधाविष्टा विव्यधुस्तं समन्तात् तीक्षणैर्बाणै: सूतपुत्र॑ं समेता:
tatpañcālāḥ somakāś cāpi rājan karṇenājau pīḍyamānāḥ śaraughaiḥ | krodhāviṣṭā vivyadhus taṃ samantāt tīkṣṇair bāṇaiḥ sūtaputraṃ sametāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အရှင်ဘုရင်၊ ကာဏ္ဏ၏ မြားမိုးကြောင့် စစ်ပွဲ၌ အလွန်ဖိအားခံနေရသော ပဉ္စာလာတို့နှင့် ဆိုမကတို့သည် ဒေါသဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် စုပေါင်းကာ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် စုတပုတၱကို အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းဝန်းထိုးနှက်ကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) rapidly converts suffering into retaliatory violence, especially in war. It also reflects the battlefield ethic of kṣatriya-dharma: when overwhelmed, warriors regroup and respond collectively, showing both courage and the moral danger of wrath-driven action.
Karṇa is showering the Pañcālas and Somakas with dense volleys of arrows, pressing them hard. Enraged, they assemble and attack Karṇa from all directions, piercing him with sharp arrows.