Shloka 28
तस्यास्त्रमस्त्रेण निहत्य सो5थ जघान संख्ये रथनागपत्तीन् | अमृष्यमाणश्न महेन्द्रकर्मा महारणे भार्गवास्त्रप्रतापात्
tasya astram astreṇa nihatya so 'tha jaghāna saṅkhye ratha-nāga-pattīn | amṛṣyamāṇaś ca mahendra-karmā mahāraṇe bhārgavāstra-pratāpāt ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မိမိလက်နက်ဖြင့် ရန်သူ၏ လက်နက်ကို ချေမှုန်းပြီးနောက်၊ စစ်ပွဲအလယ်၌ ရထားသူရဲ၊ ဆင်တပ်နှင့် ခြေလျင်တပ်တို့ကို ဆက်လက် လှဲချသတ်ဖြတ်လေ၏။ တားဆီးမှုကို မခံနိုင်ဘဲ ဒေါသဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသော ကာဏ္ဏသည် ဘာရ္ဂဝလက်နက်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုမဟာစစ်ပွဲတွင် အင်္ဒြာတော်ကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို ပြသခဲ့၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral tension of martial excellence: when astric power is joined with amṛṣyā (intolerance/irascibility), it accelerates slaughter. It implicitly invites reflection on restraint (dama) and responsibility in the use of extraordinary power, even when one is capable of Indra-like feats.
Sañjaya describes Karṇa countering an enemy weapon with his own (astra defeating astra) and then cutting down multiple battlefield units—chariots, elephants, and infantry—while empowered by the Bhārgavāstra, appearing Indra-like in prowess amid the great fight.