Shloka 91
इसके बाद अर्जुनने बड़ी उतावलीके साथ घोड़े, सारथि, धनुष और ध्वजाओंसहित रथों, हाथियों और अश्वोंकी भी मारना आरम्भ किया। फिर तो पानीसे टूटे हुए पुलके समान आपकी वह विशाल सेना सब ओर बिखर गयी ।। ततोअर्जुनस्याशु रथेन केशव- श्षकार शत्रूनपसव्यमातुरान् | ततः प्रयात॑ त्वरितं धनंजयं शतक्रतुं वृत्रनिजघ्नुषं यथा
tato 'rjunasya āśu rathena keśavaḥ śakāra śatrūn apasavyam āturān | tataḥ prayātaṃ tvaritaṃ dhanaṃjayaṃ śatakratuṃ vṛtra-nijaghnuṣaṃ yathā ||
ထို့နောက် ကေရှဝသည် အာర్జုန၏ ရထားကို လျင်မြန်စွာ မောင်းနှင်၍ ရန်သူတပ်ကို ဘယ်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်စေကာ စိတ်လှုပ်ရှား၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေ하였다။ ထို့နောက် ဓနဉ္ဇယသည် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်—ဗෘတြကို သတ်ရန် တက်လာသော ရာတကရတု (အိန္ဒြာ) ကဲ့သို့—ထို့ကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တပ်သည် တုန်လှုပ်ကာ အရပ်ရပ်သို့ ပြိုကွဲသွား하였다။
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Effective action in a righteous struggle requires both inner resolve and skilled guidance: Arjuna’s force is amplified by Keśava’s strategic charioteering, and the Indra–Vṛtra simile underscores that decisive, disciplined intervention can break a seemingly massive opposition.
Kṛṣṇa rapidly maneuvers Arjuna’s chariot so the enemy is turned and thrown into disarray; then Arjuna charges forward swiftly, compared to Indra advancing to slay Vṛtra, causing the opposing forces to scatter.