Shloka 32
(घृणां त्यक्त्वा प्रमादं च भूगोरस्त्रं च संस्मर | दृष्टिं मुष्टिं च संधानं स्मृत्वा रामोपदेशजम् । धनंजयं जयप्रेप्सु: प्रत्युदूग॒च्छ महारथम् ।।) “कर्ण! तुम दया और प्रमाद छोड़कर भृगुवंशी परशुरामजीके दिये हुए अस्त्रका स्मरण करो, उनके उपदेशके अनुसार लक्ष्यकी ओर दृष्टि रखना, धनुषको अपनी मुटद्ठीसे दृढ़तापूर्वक पकड़े रहना और बाणोंका संधान करना आदि बातें याद करके मनमें विजय पानेकी इच्छा लिये महारथी अर्जुनका सामना करनेके लिये आगे बढ़ो। एषा विदीर्यते सेना धार्तराष्ट्री समन्ततः । अर्जुनस्य भयात् तूर्ण निध्नतः शात्रवान् बहूनू,“अर्जुन थोड़ी ही देरमें बहुत-से शत्रुओंका संहार कर डालते हैं, इसलिये उनके भयसे दुर्योधनकी यह सेना चारों ओरसे छिन्न-भिन्न होकर भागी जा रही है
arjuna uvāca | ghṛṇāṃ tyaktvā pramādaṃ ca bhṛgor astraṃ ca saṃsmara | dṛṣṭiṃ muṣṭiṃ ca sandhānaṃ smṛtvā rāmopadeśajam || dhanañjayaṃ jayaprepsuḥ pratyudgaccha mahāratham || eṣā vidīryate senā dhārtarāṣṭrī samantataḥ | arjunasya bhayāt tūṛṇaṃ nighnataḥ śātravān bahūn ||
အာర్జုနက ပြောသည်– «မသင့်လျော်သော သနားကြင်နာမှုနှင့် ပေါ့လျော့မှုကို စွန့်ပစ်လော့။ ဘೃဂုဝంశသား ပရရှုရာမ သင်ပေးခဲ့သော အာယုဓကို သတိရလော့။ ရာမ၏ အမိန့်အတိုင်း ပစ်မှတ်ပေါ် မျက်စိကို တည်စေ၍ လေးကို လက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ မြားကို တိကျစွာ တင်ပစ်ရန်ကို မှတ်သားလော့။ အောင်ပွဲကို လိုလားလျက် မဟာရထီ ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့တက်လော့။ အကြောင်းမူကား ဓာရ္တရာෂ္ဋရ စစ်တပ်သည် အာర్జုန၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အရပ်ရပ်မှ ခွဲကွဲပြားပြား ပျက်စီးနေသည်—သူသည် ရန်သူများစွာကို လျင်မြန်စွာ ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်နေသောကြောင့်»။
अजुन उवाच