Shloka 596
शक्ति चिक्षेप समरे रुक्मदण्डामयस्मयीम् । महाराज! तब क्रोधमें भरे हुए प्रतापी भीमसेनने समरांगणमें शकुनिपर सुवर्णमय दण्डवाली एक लोहेकी शक्ति चलायी
sañjaya uvāca | śaktiṃ cikṣepa samare rukmadaṇḍām ayasmayīm | mahārāja! tataḥ krodhena bhareṇa pratāpī bhīmaseno samarāṅgaṇe śakunipari suvarṇamaya-daṇḍavālīṃ loha-śaktiṃ calāyām āsa |
သဉ္ဇယက ပြောသည်— မဟာရာဇာ၊ စစ်မြေပြင်၌ သူသည် သံဖြင့်ပြုလုပ်၍ ရွှေတံတားတပ်ဆင်ထားသော “သက္တိ” လှံတံကို ပစ်လွှတ်하였다။ ထို့နောက် ဒေါသဖြင့်ပြည့်နှက်သော အင်အားကြီး ဘီမစေနသည် စစ်ကွင်း၌ ရွှေဖြင့်အလှဆင်ထားသော တံတားပါ သံသက္တိကို ရှကူနိထံသို့ လွှတ်ပစ်하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how wrath (krodha) intensifies violence in war: even heroic strength becomes ethically fraught when driven by anger, reminding the listener that inner passions can steer action as powerfully as duty.
In the ongoing battle, a śakti (spear-missile) is hurled; then Bhima, enraged, launches an iron śakti with a golden shaft toward Shakuni on the battlefield, as Sanjaya reports to Dhritarashtra.