Shloka 21
तां तु सेनां भुशं विद्ध्वा द्रावयित्वार्जुन: शरै: । प्रायादभिमुख: पार्थ: सूतानीकं हि मारिष
tāṃ tu senāṃ bhṛśaṃ viddhvā drāvayitvārjunaḥ śaraiḥ | prāyād abhimukhaḥ pārthaḥ sūtānīkaṃ hi māriṣa ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထိုတပ်ကို အာဇုနသည် မြားများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်၍ ထွက်ပြေးအောင် လှန်လှဲပြီးနောက်၊ ကုန္တီ၏ သား ပာရထ (ပಾರ್ಥ) သည် မာရိရှာ—အလေးအနက်ထားရသူ—သို့၊ ကර්ဏ၏ စုတအနီက (ရထားစစ်တပ်ခွဲ) ကို တိုက်ရိုက် မျက်နှာမူကာ ရှေ့ဆက်သွား၏။ ဤသည် စစ်၏ မရပ်မနား လှုပ်ရှားမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်—တားဆီးမှုကို ချိုးဖောက်ပြီးနောက် စစ်သူရဲသည် အမိန့်နှင့် စိတ်ဓာတ်တည်ရာ အလယ်ဗဟိုသို့ တိုးဝင်ရသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a kshatriya’s battlefield ethic: after decisively breaking an opposing formation, one must not lapse into hesitation but advance toward the enemy’s key fighting units. It reflects resolve, strategic clarity, and the duty to pursue a just military objective once engagement has begun.
Sanjaya reports that Arjuna has severely wounded and scattered a hostile army with his arrows. After routing them, Arjuna moves directly toward the sūtānīka—an important chariot-based division—indicating a push toward the enemy’s stronger or more central contingent.