Shloka 5
ते वै निपेतुस्तपनीयपुड्खा द्विधा त्रिधा भीमशरैर्निकृत्ता: । ततो राजन् नागरथाश्चयूनां भीमाहतानां वरराजमध्ये
te vai nipetustapanīyapuḍkhā dvidhā tridhā bhīmaśarair nikṛttāḥ | tato rājan nāgarathāś ca yūnāṃ bhīmahātānāṃ vararājamadhye ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရွှေရောင်အတောင်ပါသော ထိုမြားများသည် ဘီမ၏ မြားများကြောင့် နှစ်ပိုင်း သုံးပိုင်း ခွဲကွဲကာ မြေပြင်သို့ ကျသွားကြသည်။ ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ အထင်ကရ မင်းများအလယ်၌ပင် ဘီမ၏ ထိုးနှက်မှုခံရသော ရထားများနှင့် စစ်သူရဲများလည်း သူ၏ အင်အားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံကာ လဲကျကုန်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် စစ်ပွဲ၌ အင်အားကျွမ်းကျင်မှုက မာနနှင့် အရှိန်ကို ခဏချင်းပင် ချိုးဖျက်နိုင်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ အဓမ္မကြောင့် မောင်းနှင်သည့် ပဋိပက္ခအလယ်၌ အာဏာသည် မခိုင်မြဲကြောင်းကို အုပ်ချုပ်သူတို့အား သတိပေးသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous warrior’s sphere, battlefield success is transient and contingent; the verse highlights the fragility of martial pride and the swift reversal of fortune, urging rulers to remember restraint and the moral weight of war.
Sañjaya describes Bhīma’s superior archery: enemy arrows with golden fletchings are cut into pieces mid-flight and fall, and the chariots/warriors he strikes down collapse amid the assembled kings on the battlefield.