Shloka 4
भीमस्य वाहाग्रयमुदारवेगं समनन्ततो बाणगणैर्निजषघ्नु: । तत: शरानापततो महात्मा चिच्छेद बाणैस्तपनीयपुड्खै:
bhīmasya vāhāgrayam udāravegaṃ samanantato bāṇagaṇair nijaṣaghnur | tataḥ śarān āpatato mahātmā ciccheda bāṇais tapanīya-puṅkhaiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– သူတို့သည် ဘီမ၏ အဓိကယာဉ်ဖြစ်သော ရထားအဖွဲ့—လျင်မြန်၍ အင်အားကြီးသော ရထားတပ်—ကို အရပ်ရပ်မှ မြားမိုးများဖြင့် ထိုးနှက်ကြသည်။ ထို့နောက် စိတ်ဓာတ်ကြီးမြတ်သော ဘီမစေနသည် မိမိထံသို့ တိုးဝင်လာသော မြားများကို ရွှေရောင်အတောင်ပါသော မိမိ၏ မြားများဖြင့် ဖြတ်တောက်ပစ်하였다။ စစ်မြေပြင်၏ ဓမ္မစည်းကမ်းအရ ဤပိုဒ်သည် ဝိုင်းရံခံရသော်လည်း ထိတ်လန့်မသွားဘဲ ထိန်းချုပ်ထားသော တိကျမှုဖြင့် တုံ့ပြန်နိုင်သည့် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သတိတရားကို ထင်ဟပ်စေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in violent conflict, the text praises steadiness, alertness, and measured response: Bhīma does not lose control when surrounded; he meets danger with trained precision, reflecting the ideal of disciplined kṣatriya conduct.
Bhīma’s chariot-team/front is attacked from all directions by volleys of arrows. Bhīma then intercepts the incoming shafts, cutting them down with his own arrows described as having golden fletchings.