तत आश्शलिष्य त॑ प्रेम्णा मूर्थ्नि चाप्राय पाण्डव: । प्रीत्या परमया युक्तो विस्मयंश्व पुनः पुन:
tata āśliṣya taṁ premṇā mūrdhni cāghrāya pāṇḍavaḥ | prītyā paramayā yukto vismayaṁś ca punaḥ punaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ပाण्डဝသည် ချစ်ခင်မှုဖြင့် သူ့ကို ဖက်တွယ်ကာ ခေါင်းထိပ်ကို နမ်း (သို့) နံ့ရှုလေ၏။ အမြင့်ဆုံးသော ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝသဖြင့် သူသည် အံ့ဩမှုကို မကြာခဏ ထပ်တလဲလဲ ဖော်ပြနေ하였다—သွေးသားချစ်ကြည်မှုနှင့် ရိုသေမှု၏ နီးကပ်သော အမူအရာတစ်ရပ်က စစ်၏ ကြမ်းတမ်းမှုကို ခဏတာ နူးညံ့စေ၍ ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ထင်ဟပ်စေ၏။
संजय उवाच