Shloka 27
धर्मात्मानं भ्रातरं ज्येष्ठमद्य खड्गेन चैनं यदि हन्या नृवीर । धर्माद् भीतस्तत् कथं नाम ते स्यात् किंचोत्तरं वाकरिष्यस्त्वमेव
dharmātmānaṃ bhrātaraṃ jyeṣṭham adya khaḍgena cainaṃ yadi hanyā nṛvīra | dharmād bhītas tat kathaṃ nāma te syāt kiṃ cottaraṃ vā kariṣyas tvam eva ||
စဉ္ဇယက ပြောသည်— «လူသူရဲကောင်းအို၊ ယနေ့ ဓမ္မကို ကြောက်ရွံ့၍ မင်း၏ အကြီးဆုံးအစ်ကို၊ သီလစိတ်ရှိသော ယုဓိဋ္ဌိရကို ဓားဖြင့် ခုတ်သတ်ခဲ့လျှင် မင်းအခြေအနေ မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ ထိုကဲ့သို့သော အမှုအပြီး မင်းကိုယ်တိုင် ဘာအဖြေ ပေးနိုင်မည်နည်း၊ ထို့နောက် မင်း ဘာကို ဆက်လုပ်နိုင်မည်နည်း»။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, dharma sets limits: killing one’s righteous elder brother is a moral catastrophe that cannot be justified afterward. The verse stresses accountability—what one could possibly say or do after violating a fundamental ethical boundary.
Sañjaya poses a pointed moral counterfactual to a warrior: if, fearing dharma, he had nonetheless slain his eldest, dharma-abiding brother with a sword, what fate and what justification would remain? The question highlights the unbearable consequences of such an act.