Shloka 25
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
सायकैर्विविधैस्तीक्ष्णै: कडकपत्रै: शिलाशितै: । भल्लैरनेकैर्विविधै: शक््त्यृष्टिमुसलिरपि
sāyakair vividhaīs tīkṣṇaiḥ kaḍakapatraiḥ śilāśitaiḥ | bhallair anekair vividhaiḥ śaktyṛṣṭimuṣalair api, bharataśreṣṭha! dharmātmā yudhiṣṭhiraḥ śilāpara-tejaḥ kruddha-doṣa-pūrṇa-dṛṣṭyā yatra yatrāvalokayat, tatra tatra tava sainyāni chinna-bhinnāni vikirṇāni babhūvuḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ! ဓမ္မစိတ်ရှိသော ယုဓိဋ္ဌိရသည် အမျိုးမျိုးသော ထက်မြက်သည့် မြားများ—အချို့မှာ သံတောင်ပံခက်ခဲ၍ ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှပြီး အချို့မှာ ကျောက်ကဲ့သို့ ထက်အောင် သွေးထားသော—နှင့်အတူ မျိုးစုံသော ဘ္ဟလ္လ (bhalla) မြားများကို မရေမတွက် ပစ်လွှတ်ကာ၊ ထို့ပြင် သက္တိ (shakti) လှံ၊ ဥဋ္ဌိ (ṛṣṭi) လှံတံနှင့် မုဆလ (musala) တုတ်များဖြင့်လည်း ထိုးနှက်လျက်ရှိ၏။ ဒေါသကြောင့် မျက်မြင်အပြည့်ဖြစ်သော သူ၏အကြည့်ကို မည်သည့်နေရာသို့ ချလိုက်သော်လည်း ထိုနေရာတိုင်းတွင် သင်၏တပ်သားတို့သည် ခွဲခြမ်းကွဲပြားကာ အလွဲအလျားဖြန့်ကျက်သွားကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral tension central to the Mahābhārata: even a 'dharmātmā' (righteous person) can be overtaken by anger in war, and that inner blemish (krodha-doṣa) amplifies destruction. It implicitly warns that righteous ends do not erase the ethical danger of rage.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Yudhiṣṭhira is fiercely attacking with multiple weapon-types—arrows, bhallas, javelins, spears, and clubs—and that wherever he turns his anger-charged gaze, the Kaurava troops are cut down and scattered.