Shloka 226
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
निशितैरिषुभि: कर्ण पञ्चाशद्धिः समार्पयत् महाराज! इससे कुपित हुए धर्मपुत्र युधिष्ठिरने कर्णपर पचास पैने बाणोंका प्रहार किया
sañjaya uvāca | niśitair iṣubhiḥ karṇa pañcāśadbhiḥ samārpayat | mahārāja! tataḥ kupito dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ karṇam prati pañcāśat tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ prāharat |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အို မဟာရာဇာ၊ သူသည် ကာဏ္ဏကို ထက်မြက်သော မြားငါးဆယ်ဖြင့် ထိုးနှက်하였다။ ထိုကြောင့် ဒဿမပုတ্ৰ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဒေါသထွက်ကာ ကာဏ္ဏအပေါ် ပြန်လည်တုံ့ပြန်၍ ထက်မြက်သော မြားငါးဆယ်ဖြင့် မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်하였다။ ဤအပြန်အလှန်သည် စစ်၏ ကြမ်းတမ်းသော တုံ့ပြန်မှုကို ဖော်ပြသည်—နာကျင်မှုကို ဒေါသက ဖြေကြားပြီး၊ တရားသမားတောင် စစ်ကာလ က္ෂတ္တရိယဓမ္မ၏ ဖိအားအောက်တွင် တိုင်းတာထားသော အကြမ်းဖက်မှုထဲသို့ ဆွဲငင်ခံရသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how quickly anger can overtake even a dharmic character in the heat of war, turning conflict into reciprocal escalation; it implicitly warns that righteousness is hardest to preserve amid injury and provocation.
In the Karna Parva battle scene, Karna is struck with fifty sharp arrows; Yudhishthira, angered, responds by striking Karna with fifty keen arrows in return.