Shloka 19
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
ततो दश दिश: कर्ण: शलभैरिव यायिभि:
tato daśa diśaḥ karṇaḥ śalabhair iva yāyibhiḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ကာဏ္ဏ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ဒသဒိသအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွား၍ ပျံသန်းနေသော ပိုးဖလံအုပ်စုများကဲ့သို့ မငြိမ်မသက်၊ လျင်မြန်၍ နေရာတိုင်းတွင် တွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ စစ်ပွဲ၏ လှိုင်းတက်မှုသည် ထိန်းချုပ်မှုကို ကျော်လွန်လာကြောင်း ပြသ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a simile to show how, in war, a powerful warrior’s activity can become all-pervading and uncontrollable—suggesting an ethical warning: when conflict escalates, it spreads rapidly and overwhelms boundaries, making restraint and discernment harder to maintain.
Sañjaya describes Karṇa’s rapid, wide-ranging movement on the battlefield. The comparison to swarming, flying moths conveys speed, multitude-like presence, and the sense that Karṇa’s attacks or maneuvers are appearing in every direction.