Shloka 736
Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
ताडयामास समरे तिष्ठ तिछेति चाब्रवीत् । महाराज! उस समय उन दोनोंमें रोमांचकारी युद्ध होने लगा। धृष्टद्युम्नने समरांगणमें झुकी हुई गाँठवाले बाणसे राधापुत्र कर्णको चोट पहुँचायी और कहा--'खड़ा रह, खड़ा रह'
sañjaya uvāca |
tāḍayāmāsa samare tiṣṭha tiṣṭheti cābravīt |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အရှင်မင်းကြီး၊ စစ်မြေပြင်အလယ်၌ သူသည် ထိုးနှက်ကာ ‘တည်တံ့လော့—တည်တံ့လော့!’ ဟု အော်ဟစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးကြား တိုက်ပွဲသည် ပိုမိုပြင်းထန်၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဖြစ်လာသည်။ ဓೃಷ್ಟဒျုမနသည် စစ်မြေပြင်၌ အဆစ်ကွေးကောက်သော မြားဖြင့် ရာဓာ၏သား ကာဏကို ထိခိုက်စေကာ၊ သူ့အား မိမိနေရာ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ရန် စိန်ခေါ်하였다။»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: a warrior must meet challenge with steadiness and courage. The repeated command “Stand firm” is not merely taunt but a demand for honorable confrontation—yet it also sits within the ethical tension of the Mahābhārata, where valor unfolds amid a tragic, morally complex war.
Sanjaya reports an intense duel: Dhṛṣṭadyumna strikes Karṇa with a distinctive arrow and calls out for him to hold his ground. The exchange signals escalation—both sides testing strength and resolve in close combat on the battlefield.