Shloka 20
Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
एतस्मिन्नन्तरे द्रौणिरभ्ययात् सुमहाबलम् | पार्षतं शत्रुदमनं शत्रुवीर्यासुनाशनम्,इसी समय शत्रुओंके बल और प्राणोंका नाश करनेवाले शत्रुसूदन महाबली धृष्टद्युम्नके पास द्रोणकुमार अश्वत्थामा आ पहुँचा
etasminn antare drauṇir abhyayāt sumahābalam | pārṣataṁ śatrudamanaṁ śatruvīryāsunāśanam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုအချိန်တွင် ဒြောဏ၏သား အရှွတ္ထာမာသည် ပရိသတ၏သား ဓೃಷ್ಟဒျုမ္န မဟာဗလဝန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာ၏။ သူသည် ရန်သူကို နှိမ်နင်းသူ၊ ရန်သူရဲတို့၏ အင်အားနှင့် အသက်ကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သူဟု နာမည်ကြီး၏။ ထိုခဏသည် စစ်၏ သီလပိုင်းဆိုင်ရာ တင်းမာမှုကို ပိုမိုမြင့်တင်ကာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအမုန်းနှင့် စစ်သူရဲ၏ တာဝန်တို့ ပေါင်းဆုံ၍ သေမင်းဆန်သော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို ညွှန်ပြလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, renowned power and reputation (enemy-subduing, life-destroying prowess) can drive events toward lethal confrontation. It implicitly raises the ethical pressure of kṣatriya-dharma: martial duty proceeds amid personal animosities and escalating violence, reminding the listener that valor, when yoked to hostility, becomes a force that consumes lives.
Sañjaya reports that Aśvatthāmā, son of Droṇa, comes up to confront the mighty Dhṛṣṭadyumna (son of Pṛṣata), who is described as a formidable slayer and subduer of enemies. The scene sets up a direct clash between two major warriors at a critical moment in the battle.