कर्णपर्व — अध्याय ५७
Arjuna’s targeted advance; Śalya–Karṇa dialogue; interception attempts
अन्तकप्रतिमो वेगे शक्रतुल्यपराक्रम: । असौ गच्छति कौरव्य द्रौणि: शस्त्रभूतां वर:,“कुरुनन्दन! जो वेगमें यमराज और पराक्रममें इन्द्रके समान है, वह शस्त्रधारियोंमें श्रेष्ठ अश्वृत्थामा उधर ही जा रहा है
antakapratimo vege śakratulyaparākramaḥ | asau gacchati kauravya drauṇiḥ śastrabhūtāṁ varaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အို ကုရုမျိုးနွယ်၏ အမွေဆက်ခံသူ၊ ဒ್ರೋဏ၏ သား အရှ္ဝတ္ထာမာသည် အရှိန်တွင် အန္တက (သေမင်း) ကဲ့သို့၊ သတ္တိတွင် သက္က (အိန္ဒြ) ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ လက်နက်ကိုင်သူတို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သူ၊ ထိုဘက်သို့ သွားနေသည်»။ ဤစာကြောင်းသည် စစ်ပွဲတွင် ထူးကဲသော စစ်အင်အားသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအတိုင်းအတာတောင် ထင်မြင်ရနိုင်သော်လည်း ထိုအင်အားကို လွှတ်ချလိုက်သည့်အခါ သီလဓမ္မဆိုင်ရာ အလေးချိန်ကြီးမားမှုကိုလည်း အရိပ်အမြွက် ပြသသည်။
संजय उवाच
The verse highlights the awe-inspiring scale of martial capability in the epic—speed likened to Death and prowess to Indra—while implicitly reminding that such power in war is morally consequential: greatness in force does not automatically equate to righteousness in use.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Aśvatthāmā, famed as the foremost among armed warriors, is heading toward a particular direction on the battlefield, emphasizing his terrifying momentum and formidable strength.