Shloka 1
कर्णपर्व — अध्याय ५७
Arjuna’s targeted advance; Śalya–Karṇa dialogue; interception attempts
/ ऑपन-माज बछ। अकाल अष्टपञज्चाशत्तमो< ध्याय: अर्जुनका श्रीकृष्णसे युधिष्ठिरके पास चलनेका आग्रह तथा श्रीकृष्णका उन्हें युद्ध भूल दिखाते और वहाँका समाचार हुए रथको आगे बढ़ाना संजय उवाच एवमेष महानासीत् संग्राम: पृथिवीक्षिताम् । क्रुद्धेडर्जुने तथा कर्णे भीमसेने च पाण्डवे
sañjaya uvāca | evam eṣa mahān āsīt saṅgrāmaḥ pṛthivīkṣitām | kruddhe 'rjune tathā karṇe bhīmasene ca pāṇḍave ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «မဟာရာဇာ၊ ဤသို့ဖြင့် မြေကြီးကို အုပ်စိုးသော မင်းများ၏ မဟာစစ်ပွဲသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြီးထွားလာ၏။ အာర్జုန၊ ကဏ္ဏ နှင့် ပाण्डဝ ဘီမစေနတို့ အမျက်ထွက်ကြသဖြင့် ထိုအမျက်က စစ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စေ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) among leading warriors becomes a catalyst that magnifies violence. Ethically, it points to the danger of wrath overriding restraint and discernment, causing war to intensify beyond measure.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the battle among the earth’s kings is growing fiercer because Arjuna, Karṇa, and Bhīma are all inflamed with anger, driving the fighting to escalate.