Shloka 426
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
ते सर्वेडभ्यद्रवन् कर्ण पतत्रिण इव द्रुमम् । महाराज! विजयकी इच्छा रखनेवाले समस्त पांचाल योद्धा कर्णपर उसी प्रकार टूट पड़े, जैसे पक्षी वृक्षकी ओर उड़े जाते हैं
te sarve 'bhyadravan karṇa patatriṇa iva drumam | mahārāja vijayakāmāḥ sarve pāñcālā yoddhāḥ karṇam eva tathā 'bhyapatanta yathā pakṣiṇaḥ vṛkṣam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ «မဟာရာဇာရေ—အောင်ပွဲကို လိုလားသော ပာဉ္စာလ စစ်သူရဲအားလုံးသည် သစ်ပင်တစ်ပင်သို့ ငှက်အုပ်ကြီး ပျံသန်းသွားသကဲ့သို့ ကာဏ္ဏထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်ကြ၏»။ ဤကဗျာပိုဒ်သည် စစ်၏ အရှိန်အဟုန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အောင်မြင်လိုစိတ်တို့သည် တက်ကြွလာကာ ရန်သူသည် အလွန်ခက်ခဲသောသူ ဖြစ်နေသော်လည်း အနိုင်ရလိုသော ဆာလောင်မှုက တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချမည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပေါ်သို့ စုစည်းစေတတ်ကြောင်းကို ပြသသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how a shared desire for victory can unify and propel a group into decisive action; ethically, it hints at the power—and potential peril—of ambition when it drives collective violence toward a single opponent.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the Pāñcāla fighters, intent on winning, charge en masse at Karṇa, likened to birds converging upon a tree.