Shloka 101
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
दर्शयन् रौद्रमात्मानं पाशहस्त इवान्तक: । निघ्नन् संशप्तकान् पार्थ: प्रेक्षणीयतरो5भवत्
darśayan raudram ātmānaṃ pāśahasta ivāntakaḥ | nighnan saṃśaptakān pārthaḥ prekṣaṇīyataro 'bhavat ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ကြိုးကွင်းကိုင်ထားသော မရဏတရားကဲ့သို့ မိမိ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေါသအရိပ်အယောင်ကို ထင်ရှားစေကာ၊ ပါရ္ထ (အာర్జုန) သည် သံရှပ်တကများကို သတ်ဖြတ်လျက်၊ ထိုခဏ၌ ပိုမိုကြည့်ရှုထိုက်သောသူ ဖြစ်လာ하였다—အင်အားကြီးမား၍ ရည်ရွယ်ချက်ခိုင်မာကာ ကတိသစ္စာနှင့် တာဝန်ကို မလျော့မနား ထမ်းဆောင်သူ။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in one’s vowed duty (especially kṣatriya-dharma in battle) and the grave ethical weight of war: when duty is embraced without wavering, it can manifest as terrifying power, symbolized by the imagery of Death with a noose.
Sañjaya describes Arjuna in the thick of combat cutting down the Saṃśaptaka warriors. Arjuna appears fearsome—likened to Antaka (Death) holding a noose—and becomes an awe-inspiring spectacle on the battlefield.