Shloka 12
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
वे चारों ओरसे नाना प्रकारके चिह्लोंसे युक्त बाण-समूहोंकी वर्षा करने लगे। नरेश्वर! उनसे पीड़ित होकर महाबली भीमसेनने पचास रथोंके साथ आये हुए आपके पुत्रोंके उन पचासों रथियोंको शीघ्र ही नष्ट कर दिया ।।
sañjaya uvāca |
vivitsos tu tataḥ kruddho bhallena apāharac chiraḥ |
bhīmaseno mahārāja tat papāta hataṃ bhuvi ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် သူတို့သည် အမှတ်အသားမျိုးစုံပါသော မြားအစုအဝေးများကို အရပ်ပတ်လုံးမှ မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်ကြသည်။ အို နရေရှွရ၊ ထိုမြားများကြောင့် နာကျင်ခံရသော်လည်း မဟာဗလရှိသော ဘီမစေနသည် မင်း၏ သားတော်များနှင့်အတူ လာသော ရထားငါးဆယ်၏ ရထားသူရဲငါးဆယ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်လေ၏။ ထို့နောက် ဝိဝိတ္စု (ယုဓိဋ္ဌိရ) သည် ဒေါသထွက်ကာ ချွန်ထက်သော ဘ္ဟလ္လ မြားဖြင့် ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုခေါင်းသည် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး ဘီမစေနသည် သတ်ဖြတ်ခံရ၍ လဲကျလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger in war accelerates decisive, often brutal action, reminding readers that even within kṣatriya-duty the moral weight of violence and retaliation accumulates, shaping the ethical aftermath for victors and vanquished alike.
Sañjaya reports that Vivitsu (Yudhiṣṭhira), enraged, uses a bhalla-arrow to sever a head; it falls to the ground, and Bhīmasena is described as slain—depicting a rapid, lethal turn in the battle.