Shloka 476
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
इषुधी चास्य चिच्छेद रथं च तिलशो5च्छिनत् । कर्णके शरीरसे रक्त बहने लगा। फिर तो क्रोधमें भरे हुए सर्पके समान फुफकारते हुए कर्णने एक भल्लसे युधिष्ठिरकी ध्वजा काट डाली और तीन बाणोंसे उन पाण्डुपुत्रको भी घायल कर दिया। उनके दोनों तरकस काट दिये और रथके भी तिल-तिल करके टुकड़े- टुकड़े कर डाले
iṣudhī cāsya ciccheda rathaṃ ca tilaśo'cchinat |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ သူသည် သူ၏ မြှားအိတ်တို့ကို ဖြတ်တောက်၍ ရထားကိုလည်း အမှုန်အမွှားအဖြစ် ခွဲကြေစေသကဲ့သို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစီ ခွဲဖျက်လိုက်သည်။ ကဏ္ဏ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သွေးစီးထွက်လာ၏။ ထို့နောက် အဆိပ်ပြင်းမြွေကဲ့သို့ ဒေါသထန်ကာ ဖူးဖူးဟစ်သံဖြင့် ကဏ္ဏသည် ခေါင်းကျယ်မြှားတစ်စင်းဖြင့် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ အလံကို ဖြတ်ချလိုက်ပြီး၊ မြှားသုံးစင်းဖြင့် ပाण्डု၏ သားကိုလည်း ဒဏ်ရာပေးလိုက်သည်။ ထို့ပြင် မြှားအိတ်နှစ်လုံးကို ဖြတ်တောက်ကာ ရထားကိုလည်း အမှုန်အမွှားအဖြစ် ခွဲကြေစေ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights a recurring Mahābhārata insight: in war, power is expressed not only by wounding an enemy but by breaking the instruments that sustain him—banner, quivers, and chariot—thereby attacking confidence and capacity. It also warns how anger (krodha) can intensify violence and escalate the conflict’s moral cost.
Sañjaya describes Karna’s assault on Yudhiṣṭhira: Karna cuts down Yudhiṣṭhira’s quivers, shatters his chariot piece by piece, severs his banner with a broad-headed arrow, and then wounds him with additional arrows—an aggressive sequence meant to disable and demoralize.