Shloka 343
युधिष्ठिरस्य धनंजय-प्रति गर्हा
Yudhiṣṭhira’s Reproach to Dhanaṃjaya
एते च त्वरिता वीरा वसुषेणमताडयन् । सात्यकि
ete ca tvaritā vīrā vasuṣeṇam atāḍayan | sātyakiś cekitāno yuyutsuḥ pāṇḍyo dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī draupadeyāḥ pañca putrāḥ prabhadrakagaṇā nakula-sahadevau bhīmasenaś ca śiśupālaputraḥ evaṃ ca karūṣa-matsya-kekaya-kāśi-kośala-deśānāṃ yodhāḥ—ete sarve vīrāḥ tūrṇam eva vasuṣeṇaṃ (karṇam) vyathayām āsuḥ
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ ထို့နောက် ထိုသူရဲကောင်းတို့သည် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားကာ ဝသုစေန (ကဏ္ဏ) ကို ထိုးနှက်ကြသည်။ သာတျကိ၊ စေကိတான၊ ယုယုತ್ಸု၊ ပाण्ड്യမင်း၊ ဓೃಷ್ಟဒျုမ္န၊ ရှိခဏ္ဍိန်၊ ဒြೌပဒီ၏ သားငါးယောက်၊ ပရဘဒ్రက စစ်သည်များ၊ နကူလနှင့် သဟဒေဝ၊ ဘီမစေန၊ ရှိရှုပာလ၏ သား—ထို့ပြင် ကရူෂ၊ မတ္စျ၊ ကေကယ၊ ကာရှိနှင့် ကိုသလ နိုင်ငံတို့မှ တိုက်ခိုက်သူများ—ဤသူရဲကောင်းအားလုံးသည် တပြိုင်နက် ဝသုစေနကို ဒဏ်ရာပေး၍ နှောင့်ယှက်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, a coalition may concentrate force to restrain a dangerous adversary; it invites reflection on kṣatriya-dharma—courage and duty—while also raising ethical tension about many warriors pressing a single champion in the heat of battle.
Sañjaya reports that multiple prominent Pāṇḍava-side heroes and allied regional contingents rapidly converge and strike Vasusena (Karna), collectively wounding and harrying him on the battlefield.