Shloka 22
कर्णार्जुनयुद्ध-प्रवृत्तिः
Renewal of the Karṇa–Arjuna Engagement at Day’s End
तैश्छाद्यमानं नकुलं दिवाकरमिवाम्बुदै: । परिपेतु: सुसंरब्धा: पाण्डुपाज्चालसोमका:,बादलोंसे ढके हुए सूर्यके समान नकुलको उनके द्वारा आच्छादित होते देख क्रोधमें भरे हुए पाण्डव, पांचाल और सोमक योद्धा तुरंत उन म्लेच्छोंपर टूट पड़े इति श्रीमहाभारते कर्णपर्वणि संकुलयुद्धे द्वाविशो5ध्याय:
sañjaya uvāca | taiś chādyamānaṃ nakulaṃ divākaram ivāmbudaiḥ | paripetuḥ susaṃrabdhāḥ pāṇḍupāñcālasomakāḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «နကူလကို သူတို့က ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်သော်—မိုးတိမ်များက နေကို ဖုံးကွယ်သကဲ့သို့—ပाण्डဝ၊ ပാഉဉ္စာလ နှင့် သောမက စစ်သူရဲများသည် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ချက်ချင်း တိုးဝင်ကာ ထိုပြည်ပစစ်သူရဲများအပေါ် ကျရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior-ethic of solidarity: when a comrade is overwhelmed, allies are expected to respond swiftly. It also shows how perception in battle—seeing one’s side ‘eclipsed’—can transform emotion into immediate collective action.
Nakula is being surrounded/covered by opposing fighters. Witnessing this, the Pāṇḍava, Pāñcāla, and Somaka warriors, enraged, rush in at once and attack those opponents to relieve him.