Shloka 46
कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
शरैरविशकलीकुर्वन्नमित्रानभ्यवीवृषत् । स्वलंकृतानश्वसादीन् पत्ती क्षाहन् धनंजय:
sañjaya uvāca | śarair aviśakalīkurvann amitrān abhyavīvṛṣat | suvalaṅkṛtān aśvasādīn pattīṃś cāhan dhanañjayaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်— ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) သည် ရန်သူပေါ်သို့ မြားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်ကာ ရန်သူတန်းစီများကို အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲဖျက်လေ၏။ အလှဆင်ထားသော မြင်းစီးတပ်နှင့် ခြေလျင်တပ်တို့ကိုလည်း လဲကျစေပြီး၊ လေ့ကျင့်ထားသော မြင်းများဖြင့် ဆွဲထားကာ စစ်မူးမာန်ထောင်သော ရထားစီးသူများက စီးနင်းထားသည့် အလွန်အလှဆင်ထားသော ရထားများကိုလည်း မြားတို့ဖြင့် ခွဲကြေစေ၍ ကောင်းကင်မြို့တော်တစ်မြို့ ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ကျလေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim reality of kṣatriya-duty in war: disciplined skill and resolve can become overwhelming force. Ethically, it points to the tension between martial excellence and the destructive consequences of battle undertaken as a perceived obligation.
Sanjaya describes Arjuna on the battlefield showering arrows, shattering enemy formations and breaking apart splendid chariots, while also cutting down decorated horsemen and foot-soldiers.