Shloka 37
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
स शरीघार्दितो नागो भीमसेनेन संयुगे | गृहरमाणो5पि नातिष्ठद् वातोद्धूत इवाम्बुद:
sa śarīghārdito nāgo bhīmasenena saṁyuge | gṛhīyamāṇo 'pi nātiṣṭhad vāto'ddhūta ivāmbudaḥ || tato 'nyaṁ ratham āsthāya vidhivat kalpitaṁ punaḥ | kekayānāṁ mahat sainyaṁ vyadhamat sātyakiḥ śaraiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– စစ်ပွဲအလယ်၌ ဘီမစေန၏ မြားမိုးများကြောင့် ထိုးဖောက်နှိပ်စက်ခံရသော ဆင်မင်းသည် ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း မရပ်တည်နိုင်ဘဲ လေတိုက်နှင့် မောင်းနှင်သွားသော မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့သာ တိုးသွား하였다။ ထို့နောက် စာတျကီသည် စစ်ရေးစည်းကမ်း (vidhi) အတိုင်း သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားသော အခြားရထားတစ်စီးပေါ် တက်စီးကာ ကေကယတို့၏ ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို မိမိမြားများဖြင့် ခုတ်လှဲသတ်ဖြတ်လေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war’s disorder, the text highlights two contrasting truths: uncontrolled momentum (the elephant swept like a wind-driven cloud) and the insistence on disciplined action (Sātyaki remounts a properly prepared chariot). It suggests that duty and procedure are upheld as ethical anchors amid violence.
Bhīma’s arrow volleys panic and drive an elephant-lord so that it cannot be restrained. Immediately after, Sātyaki mounts a newly readied chariot and begins routing the large Kekaya force with his arrows.