Shloka 423
Droṇa-parva Adhyāya 94: Sātyaki–Sudarśana Yuddha (सात्यकि–सुदर्शन युद्ध)
विव्याध चैनं सप्तत्या नाराचानां महाबल: । साथ ही उन महारथी एवं महाबली वीरने उनके घोड़ों और सारथिको भी शीघ्रतापूर्वक मार डाला और सत्तर नाराचोंसे श्रुतायुधको भी घायल कर दिया
vivyādha cainaṃ saptatyā nārācānāṃ mahābalaḥ |
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ အင်အားကြီးသော စစ်သူရဲသည် နာရာချ မြား ခုနစ်ဆယ်စင်းဖြင့် သူ့ကို ထိုးဖောက်လေ၏။ ထိုပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း၌ပင် ထိုမဟာရထားစစ်သူရဲသည် သူ၏ မြင်းများနှင့် ရထားမောင်းကိုလည်း လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ နာရာချ ခုနစ်ဆယ်စင်းဖြင့် ရှရုတာယုဓကိုလည်း ဒဏ်ရာရစေ하였다။ ဤသည်မှာ စစ်၏ မရက်မနားသော ယုတ္တိအရ၊ စစ်သူရဲ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းနှင့် အထောက်အကူကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် စစ်သူရဲကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကဲ့သို့ပင် အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို ပြသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh ethical reality of kṣatriya warfare: victory often depends on strategic disabling of an opponent’s means (horses, charioteer, chariot-function) as much as direct combat, underscoring how dharma in war operates within severe constraints and consequences.
Sañjaya reports a battlefield episode in which a powerful warrior strikes an opponent with seventy nārāca arrows; in the same sequence, the opponent’s horses and charioteer are quickly killed, and Śrutāyudha is also wounded by seventy nārācas.