द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
संजय उवाच एवं ब्रुवाणो बीभत्सुर्जयद्रथवधोत्सुक: । त्वरायुक्तो महाबाह॒स्त्वत्सैन्यं समुपाद्रवत्,संजय कहते हैं--राजन्! ऐसा कहते हुए महाबाहु अर्जुनने जयद्रथ-वधके लिये उत्सुक हो बड़ी उतावलीके साथ आपकी सेनापर धावा किया
sañjaya uvāca evaṁ bruvāṇo bībhatsur jayadratha-vadhotsukaḥ | tvarāyukto mahābāhus tvat-sainyaṁ samupādravat ||
စဉ္ဇယ မိန့်သည်– «မဟာရာဇာ၊ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် စစ်တွင်ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီဘတ္စု အర్జုနသည် ဂျယဒ్రഥကို သတ်ရန် စိတ်ပြင်းပြ၍ အလျင်အမြန်ဖြင့် မဟာလက်တံသူရဲကောင်းက သင်၏တပ်ကို တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်»။
संजय उवाच
The verse highlights steadfast resolve in pursuing a pledged duty: once a warrior has undertaken a solemn objective (here, Jayadratha’s slaying), he must act with focused urgency and courage, embodying kṣatriya-dharma while accepting the grave moral weight of war.
After declaring his intent, Arjuna—described as formidable and mighty-armed—hastens forward and launches an assault on the Kaurava army, driven by his determination to reach and kill Jayadratha.