Shloka 7
Sātyaki’s Assurance and the Protection of Dharmarāja (सात्यकिवचनम्—धर्मराजरक्षणविचारः)
ततः शिरोभिरवरनिं स्पृष्टवा सर्वे च विस्मिता: । नमस्कृत्य वृषाड्काय साधु साधथ्वित्यथाब्रुवन्,यह स्वप्न सुनकर वहाँ आये हुए सब लोग आश्चर्यचकित हो उठे और सबने धरतीपर मस्तक टेककर भगवान् शंकरको प्रणाम करके कहा--“यह तो बहुत अच्छा हुआ, बहुत अच्छा हुआ'
tataḥ śirobhir avaniṁ spṛṣṭvā sarve ca vismitāḥ | namaskṛtya vṛṣāṅkāya sādhu sādhv ity athābruvan ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် အားလုံးသည် အံ့အားသင့်၍ ခေါင်းဖြင့် မြေကိုထိကာ ဦးညွှတ်ကြ၏။ နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ရှင် သီဝ (Śiva) သို့ ရိုသေစွာ နမස්ကာရပြု၍ «ကောင်းလှ၏! ကောင်းလှ၏!» ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ထိုအိပ်မက်၏ သတင်းစကားကို မင်္ဂလာသင်္ကေတတစ်ရပ်၊ သာသနာဓမ္မအလေးချိန်ရှိသည့် သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဟု ယူဆကာ စစ်၏အကြမ်းဖက်မှုအလယ်တွင်ပင် နှိမ့်ချမှုနှင့် ဘုရားသဒ္ဓါကို တောင်းဆိုသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the midst of warfare, a perceived divine sign (here, a dream) should evoke humility and reverence; the proper response is not arrogance but bowing to the higher moral order represented by Śiva.
After hearing about a dream, those present are astonished; they prostrate by touching the ground with their heads, offer salutations to Śiva (called Vṛṣāṅka), and voice approval—“sādhu, sādhu”—treating the dream as auspicious.