Shloka 23
Sātyaki’s Assurance and the Protection of Dharmarāja (सात्यकिवचनम्—धर्मराजरक्षणविचारः)
सजयाशी: सपुण्याह: सूतमागधनि:स्वन: । युक्तो वादित्रघोषेण तेषां रतिकरो5भवत्,विजयसूचक आशीर्वाद तथा पुण्याहवाचनके साथ सूत, मागध एवं वन्दीजनोंका शब्द रणवाद्योंकी ध्वनिसे मिलकर उन सबकी प्रसन्नताको बढ़ा रहा था
sañjaya uvāca | sa-puṇyāhaḥ sūta-māgadha-niḥsvanaḥ | yukto vāditra-ghoṣeṇa teṣāṃ ratikaro 'bhavat vijaya-sūcakaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်။ မင်္ဂလာကောင်းသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် «ပုဏ္ယာဟ» ဟူသော သန့်ရှင်းကြေညာသံတို့သည် စူတ (sūta) နှင့် မာဂဓတို့၏ ဟစ်အော်သံများနှင့်အတူ စစ်တီးဝိုင်းသံကြီးနှင့် ရောနှောကာ သူတို့အားလုံးအတွက် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေပြီး အောင်ပွဲကြေညာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how public speech and ritual sound (benedictions, heralds, instruments) can shape collective emotion—turning a violent context into a socially sanctioned ‘victory’ moment. It implicitly shows the power of ceremony and proclamation to legitimize outcomes and rally morale.
Sañjaya describes an atmosphere of celebration: auspicious blessings and the voices of professional heralds (sūtas and māgadhas), joined with the roar of war-instruments, create joy among the assembled people and function as a sign/announcement of victory.