Shloka 12
Sātyaki’s Assurance and the Protection of Dharmarāja (सात्यकिवचनम्—धर्मराजरक्षणविचारः)
स मेघसमनिर्घोषस्तप्तकाउचनसप्रभ: । बभौ रथवर: क्लृप्त: शिशुर्दिवसकृद् यथा,मेघके समान गम्भीर घोष करनेवाला और तपाये हुए सुवर्णके समान प्रभासे उद्धासित होनेवाला वह सजाया हुआ श्रेष्ठ रथ प्रातःकालके सूर्यकी भाँति प्रकाशित हो रहा था
sa meghasamanirghoṣas taptakāñcanasaprabhaḥ | babhau rathavaraḥ klṛptaḥ śiśur divasakṛd yathā ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုအလွန်တင့်တယ်သော ရထားသည် မိုးတိမ်မုန်တိုင်း၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော မြည်သံရှိ၍ အပူလောင်ထားသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပလျက်၊ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီး မနက်ခင်း နေရောင်ကဲ့သို့ လင်းလက်ထွန်းတောက်နေ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how carefully prepared instruments of war can project a majestic, almost sacred brilliance (cloud-thunder and sun imagery). Ethically, it invites reflection on the contrast between outward splendor and the destructive ends to which such power is directed in the Kurukṣetra conflict.
Sañjaya describes a superb chariot that has been fully readied for battle. He emphasizes its thunder-like sound and gold-like radiance, comparing its appearance to the morning sun rising and illuminating the world.