Shloka 33
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च । अप्सरोभि: समाकीर्ण किन्नरैश्ञोपशोभितम्,तदनन्तर क्रमशः: उच्चतम शतशुंग, शर्यातिवन, पवित्र अश्वशिर:स्थान, आथर्वण मुनिका स्थान और गिरिराज वृषदंशका अवलोकन करते हुए वे महा-मन्दराचलपर जा पहुँचे, जो अप्सराओंसे व्याप्त और किन्नरोंसे सुशोभित था
sañjaya uvāca |
vṛṣadaṃśaṃ ca śailendraṃ mahāmandaram eva ca |
apsarobhiḥ samākīrṇaṃ kinnaraiś copaśobhitam ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်—သူတို့သည် တောင်မင်း «ဝೃṣဒံś» ကိုလည်းကောင်း၊ မဟာ «မန္ဒရ» ကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ကြ၏။ ထိုအမြင့်မြတ်သောတောင်ထိပ်သည် အပ్సရာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ကိန္နရတို့ဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။ ထိုသန့်ရှင်းရာဒေသများကို အစဉ်လိုက် ဆက်လက်ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဆန်သောအလှနှင့် သန့်ရှင်းမှုကြောင့် ကျော်ကြားသည့် «မဟာမန္ဒရ» သို့ ရောက်ရှိကြ၏။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights reverence for sacred places and the idea that certain landscapes are imbued with sanctity and divine presence; it encourages a mindset of awe and purity when approaching holy regions.
Sañjaya describes a progression through notable mountainous and sacred locales, culminating in the arrival at Mahāmandara, portrayed as a celestial, ornamented mountain inhabited or frequented by Apsarases and Kinnaras.