Shloka 4
Droṇa-parva Adhyāya 53: Arjuna’s Jayadratha-vadha Pratijñā and Droṇa’s Protective Vyūha (शकटा-पद्म व्यूहः)
इयं हि मां सहा देवी भारार्ता समचूचुदत् । संहारार्थ महादेव भारेणाभिहता सती,महादेव! इस पृथ्वीदेवीने भारसे पीड़ित होकर मुझे जगतके संहारके लिये प्रेरित किया था। यह सती-साध्वी देवी महान् भारसे दबी हुई थी
iyaṃ hi māṃ sahā devī bhārārtā samacūcudat | saṃhārārthaṃ mahādeva bhāreṇābhihatā satī ||
နာရဒက ပြောသည်– «ဤမြေကြီးနတ်မသည် လေးလံသော ဘာရကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်၍ အို မဟာဒေဝ၊ ကမ္ဘာကို သက်သာစေမည့် ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ငါ့ကို အရေးတကြီး တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ သီလပြည့်ဝသော နတ်မဖြစ်သော်လည်း ထိုအလေးချိန်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရကာ ဘာရဖယ်ရှားရာ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့သည်»။
नारद उवाच
Educational Q&A
When adharma and oppressive power accumulate, the tradition frames even destructive events as instruments for restoring balance: saṃhāra is presented not as mere violence, but as a corrective act aimed at relieving the world’s burden and re-establishing dharma.
Nārada reports to Mahādeva that the Earth-goddess, overwhelmed by the ‘burden’ of destructive forces, urged him to initiate a course leading to the world’s relief—implying a divinely guided unfolding of events (including war) to remove that burden.