Shloka 44
प्रजानाथ! उसने कवच, धनुष, बाण और खड्ग धारण कर रखे थे। वह श्रीकृष्ण और पाण्डुपुत्र धनंजयको प्रणाम करके उस समय भगवान् श्रीकृष्णसे बोला--'प्रभो! यह मैं सेवामें उपस्थित हूँ। मुझे आज्ञा दीजिये, क्या करूँ?” ।। ततस्तं मेघसंकाशं दीप्तास्यं दीप्तकुण्डलम् | अभ्यभाषत हैडिम्बिं दाशार्ह: प्रहसन्निव,तदनन्तर प्रज्वलित मुख और प्रकाशित कुण्डलोंवाले मेघके समान काले हिडिम्बाकुमार घटोत्कचसे भगवान् श्रीकृष्णने हँसते हुए-से कहा
prajānātha! sa kavacaṃ dhanuḥ bāṇān khaḍgaṃ ca dhārayāmāsa. sa śrīkṛṣṇaṃ pāṇḍuputraṃ dhanañjayaṃ ca praṇamya tadā bhagavantaṃ śrīkṛṣṇam abravīt— “prabho! ahaṃ sevāyām upasthitaḥ. ājñāpaya, kiṃ karomi?” || tataḥ taṃ meghasaṅkāśaṃ dīptāsyaṃ dīptakuṇḍalam | abhyabhāṣata haiḍimbiṃ dāśārhaḥ prahasann iva ||
အို သတ္တဝါတို့၏ အရှင်! သူသည် ကာဝචကို ဝတ်ဆင်၍ လေး၊ မြားနှင့် ဓားကို ဆောင်ထား၏။ သရီကൃഷ്ണနှင့် ပါဏ္ဍုသား ဓနဉ္ဇယ (အာర్జုန) ကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး၊ သရီကృష్ణအား «အရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် အမှုတော်ဆောင်ရန် ရောက်ရှိနေပါပြီ။ အမိန့်ပေးတော်မူပါ—ယနေ့ အကျွန်ုပ် ဘာကို ပြုရမည်နည်း» ဟု လျှောက်၏။ ထို့နောက် မိုးတိမ်ကဲ့သို့ မည်းနက်၍ မျက်နှာတောက်လောင်ကာ နားကပ်တောက်ပသော ဟိုက်ဍိမ္ဗ (ဃဋောတ္ကချ) အား ဒါရှာर्ह (ကృష్ణ) သည် ရယ်မောသကဲ့သို့ဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။
श्रीवायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power: a mighty warrior first bows to legitimate authority and offers himself for service, asking for clear instruction. Ethically, it frames martial strength as something to be guided by dharma and rightful command rather than personal impulse.
Ghaṭotkaca arrives fully armed, salutes Kṛṣṇa and Arjuna, and declares his readiness to serve. Kṛṣṇa then addresses him—described as cloud-dark with a blazing face and shining earrings—indicating that Kṛṣṇa is about to assign him a role in the ongoing battle.