Shloka 23
अध्याय १५९ — रात्रौ श्रमविरामः
Night Exhaustion and Brief Pause in Battle
अमर्षयन्तो निहतं शतचन्द्रं महारथम्
amarṣayanto nihataṃ śatacandraṃ mahāratham
သဉ္ဇယက ပြောသည်– မခံနိုင်ကြသဖြင့် သူတို့သည် သတ်ဖြတ်ခံရသော မဟာရထီ ရှတချန္ဒြ၏ ကျဆုံးမှုကို စိတ်ထဲတွင် အုံ့မောင်းကာ စဉ်းစားနေကြ၏—စစ်၏ ဓမ္မအနှောင့်အယှက်အလယ်၌ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ထိခိုက်သွားသော ဂုဏ်မာန်တို့ မီးတောက်သကဲ့သို့ တက်ကြွလာပုံကို ပြသသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a recurring ethical tension in the epic: in war, the death of a renowned warrior does not end conflict but often intensifies it, as resentment and wounded honor drive further violence—showing how passions can eclipse discernment (dharma-viveka) amid battle.
Sañjaya reports that the warriors on one side (implied by context) could not tolerate the killing of the great fighter Śatacandra; their indignation and grief rise, setting the emotional ground for retaliation and renewed combat.