Shloka 463
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
आरुरोह शिने: पौत्रो ज्वलनादित्यसंनिभम् | भगवान् श्रीकृष्णकी अनुमति पाकर शिनिपौत्र सात्यकि दारुकद्वारा जोते हुए अग्नि और सूर्यके समान तेजस्वी उस रथपर आरूढ़ हुए
āruroha śineḥ pautro jvalanādityasaṃnibham | bhagavān śrīkṛṣṇasyānumatiṃ prāpya śinipautraḥ sātyakiḥ dārukadvārā yojite agni-sūrya-samaṃ tejasvi rathaṃ samāruroha |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—ဘုရားသခင် သရီကృష్ణ၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက်၊ ရှိနိ၏ မြေး စာတျကိသည် ဒါရုကက ယာဉ်တင်ထားသော၊ မီးနှင့် နေကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်သည့် ထိုရထားပေါ်သို့ တက်ရောက်하였다။ ဤအခိုက်အတန့်သည် စစ်တွင် လုပ်ဆောင်မှုသည် စည်းကမ်းရှိရမည်ကို ပြသသည်—အင်အားကြီးသော စစ်သူရဲတစ်ဦးပင် မိမိစိတ်အလိုလို မဟုတ်ဘဲ သင့်တော်သော ခွင့်ပြုချက်နှင့် စနစ်တကျ အမိန့်အောက်တွင်သာ ရှေ့ဆက်ရသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in the urgency of battle, righteous conduct emphasizes discipline and proper authorization: Sātyaki acts with Kṛṣṇa’s consent, reflecting alignment with legitimate leadership and dharmic order rather than uncontrolled aggression.
Sañjaya reports that Sātyaki, identified as Śini’s grandson, mounts a brilliantly radiant chariot—likened to fire and the sun—after receiving Śrī Kṛṣṇa’s permission; the chariot is harnessed by Dāruka.