Shloka 63
Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
स ब्हिबहाॉवततं किंकिणीशतजालवत् | चर्म चादाय खड्गं च नदन् पर्यपतद् रथात्,वह मोरकी पाँखसे आच्छादित और सैकड़ों क्षुद्र घंटिकाओंके समूहसे अलंकृत ढाल और खड्ग लेकर गर्जता हुआ अपने रथसे कूद पड़ा
sa bibhrat kāñcanīṃ śata-kiṅkiṇī-jāla-vat | carma cādāya khaḍgaṃ ca nadan paryapatad rathāt ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းသေးသေးလေးများ ရာချီကပ်လျက် ကွန်ယက်ပုံစံဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဒိုင်းကို ကိုင်ကာ ဓားကိုလည်း ဆွဲယူ၍ သူသည် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ကာ စစ်ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာ하였다။ စစ်မီးတောက်လောင်သည့်အခါ လူတို့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်စေပြီး ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တာဝန်ဓမ္မကို ကိုယ်တိုင်ရဲရင့်မှုအပေါ် တင်ထားရသည့် အကြမ်းမက်သတ္တိ၏ ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its battlefield form: when duty demands, a warrior must act with courage and readiness, meeting peril directly rather than clinging to safety or hesitation.
Sañjaya describes a warrior who, armed with a bell-adorned shield and sword, roars and jumps down from his chariot—signaling an escalation to close combat and a decisive, aggressive move in the fight.