Shloka 416
अभिमन्यु–अलम्बुसयुद्धम् / The Duel of Abhimanyu and Alambusa
with Arjuna’s approach to Bhīṣma
मोहयन् समरे द्रौणिं मायावी राक्षसाधिप: । तत्पश्चात् उस मायावी राक्षसराजने समरांगणमें अश्वत्थामाको मोहित करते हुए अत्यन्त दारुण घोर माया प्रकट की
sañjaya uvāca | mohayan samare drauṇiṃ māyāvī rākṣasādhipaḥ | tatpaścāt sa māyāvī rākṣasarājo raṇāṅgaṇe aśvatthāmānaṃ mohayann atyantaṃ dāruṇaṃ ghoraṃ māyāṃ prāduracakāra |
သဉ္ဇယက ပြောသည်—စစ်မြေပြင်အလယ်၌ မာယာကိုင်တွယ်တတ်သော ရက္ခသအရှင်သည် ဒြောဏ၏သား အရှွတ္ထာမာကို မောဟစေ하였다။ ထို့နောက် ထိုလှည့်ကွက်ပြည့် ရက္ခသဘုရင်သည် စစ်ကွင်းပေါ်တွင် အရှွတ္ထာမာကို ဆက်လက်လှည့်စားမောဟစေကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၊ ထိတ်လန့်ဖွယ် မာယာပြကွက်ကြီးကို ထုတ်ဖော်ပြသ하였다—စစ်ပွဲတွင် လှည့်စားမှုနှင့် အလွန်သဘာဝလွန် ယူทธနည်းဗျူဟာတို့က သဘောပေါက်မှုကို မီးခိုးဖုံးကာ အကြမ်းဖက်မှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေနိုင်ကြောင်းကို ပြသသကဲ့သို့။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how māyā (deceptive power) can overwhelm even a formidable warrior’s judgment in war, raising ethical awareness about stratagems that rely on confusion and fear rather than straightforward valor.
A Rakshasa leader, skilled in illusion, confounds Ashvatthama during combat and then intensifies the encounter by projecting a terrifying magical display on the battlefield.