Shloka 17
अभिमन्यु–अलम्बुसयुद्धम् / The Duel of Abhimanyu and Alambusa
with Arjuna’s approach to Bhīṣma
भूयश्वैनं महाबाहु: शरै: शीघ्रमवाकिरत् । पर्वतं वारिधाराभि: प्रावषीव बलाहक:ः,साथ ही उन महाबाहुने उनके ऊपर शीघ्रतापूर्वक बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी, मानो वर्षाऋतुमें मेघ पर्वत-शिखरपर जलकी धारा गिरा रहा हो
bhūyaś cainaṃ mahābāhuḥ śaraiḥ śīghram avākirat | parvataṃ vāridhārābhiḥ prāvṛṣīva balāhakaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် ထိုလက်မောင်းကြီးသူသည် ထပ်မံ၍ လျင်မြန်စွာ မြှားမိုးကဲ့သို့ သူ့အပေါ်သို့ ပက်လက်ကျစေ하였다။ မိုးရာသီတွင် မိုးတိမ်က တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရေစီးကြောင်းများကို သွန်ချသကဲ့သို့ပင်။ ဤပုံရိပ်သည် စစ်ပွဲ၏ မရပ်မနား အရှိန်ကို ထင်ဟပ်စေသည်—အင်အားနှင့်အင်အား ထိတွေ့ရာတွင်—ဒေါသသက်သက်မဟုတ်ဘဲ စည်းကမ်းရှိသော စစ်ပညာဖြင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသနေသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights controlled, skillful exertion in a righteous contest: power is portrayed as disciplined capability (swift, sustained archery) rather than uncontrolled fury, using a natural simile to frame martial action as orderly and overwhelming.
Sañjaya describes a warrior repeatedly and rapidly showering his opponent with arrows, comparing the arrow-storm to monsoon clouds pouring water on a mountain—an image of continuous, heavy assault in the battlefield.