Shloka 88
Bhagadattā’s Deployment Against Ghaṭotkaca; Elephant-Corps Escalation
इति श्रीमहा भारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि सुनाभादिधृतराष्ट्रपुत्रवधे अष्टाशीतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate bhīṣmaparvaṇi bhīṣmavadhaparvaṇi sunābhādidhṛtarāṣṭraputravadhe aṣṭāśītitamo 'dhyāyaḥ
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိသော «မဟာဘာရတ» တွင်၊ «ဘီရှ္မပရဝ» အတွင်း—အထူးသဖြင့် ဘီရှ္မသတ်ဖြတ်ခြင်းအခန်း၌—သုနာဘနှင့် ဓೃತရာෂ္ဋရ၏ အခြားသားတို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဖော်ပြသော အခန်းအမှတ် ၈၈ သည် ပြီးဆုံး၏။ ဤကော်လိုဖွန်သည် စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ မလွဲမသွေ လှုပ်ရှားသည့် ကံကြမ္မာနှင့် မင်းမျိုးမင်းသားတို့၏ ကျဆုံးခြင်းမှတစ်ဆင့် စစ်၏ ဓမ္မအလေးချိန်ကို ထင်ဟပ်စေသော နိဒါန်းတစ်ခု၏ အဆုံးကို မှတ်သားပေးသည်။
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the ethical weight of the war narrative by formally closing a chapter centered on deaths among Dhṛtarāṣṭra’s sons, reminding the reader of the irreversible consequences of adharma-driven conflict and the tragic cost borne by royal lineages.
This is the chapter-ending colophon: Sañjaya’s narration marks the conclusion of the eighty-eighth chapter within Bhīṣma Parva, in the sub-section dealing with Bhīṣma’s slaying, and notes that the chapter’s content included the killing of Sunābha and other sons of Dhṛtarāṣṭra.