Shloka 32
भीष्मपर्व — अध्याय ६६: तुमुलसंग्रामवर्णनम्
The Tumult of Battle Described
न तत्र कश्रिन्नविषण्ण आसी- दृते राजन् सोमदत्तस्य पुत्रात् । स वै समादाय थधनुर्महात्मा भूरिश्रवा भारत सौमदत्ति:
na tatra kaścidnaviṣaṇṇa āsīd ṛte rājan somadattasya putrāt | sa vai samādāya tad dhanum mahātmā bhūriśravā bhārata saumadattiḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မကပ်မိသူဟူ၍ ဆိုမဒတ္တ၏ သားတော်မှတပါး မရှိ။ စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်သော ဆောမဒတ္တိ ဘူရီရှရဝါသည် မြင်းရထားစစ်သည်တို့ အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို မခံနိုင်သဖြင့် လေးကို ကိုင်ယူကာ စစ်တိုက်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် စာတျကိကို ရင်ဆိုင်ရန် တိုးတက်လာ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid collective fear and discouragement, dharma for a kshatriya emphasizes steadiness and resolve. Bhūriśravā’s refusal to succumb to despair illustrates moral firmness—acting from duty and courage when others falter.
Sanjaya reports that the battlefield mood has turned bleak: nearly all warriors are dejected. Only Bhūriśravā, Somadatta’s son, remains undismayed; he takes up his bow and advances to engage, reacting to the sight of allied chariot-warriors being driven into retreat.