Shloka 48
Puruṣottama-yoga
The Discipline of the Supreme Person) — Chapter 15 (Bhagavadgītā
न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानै- न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रै: एवंरूप: शक््य अहं नूलोके+ द्रष्ट त्ववन्येन कुरुप्रवीर
na vedayajñādhyayanair na dānaiḥ na ca kriyābhir na tapobhir ugraiḥ | evaṃrūpaḥ śakyo ’haṃ nṛloke draṣṭuṃ tvadanyena kurupravīra ||
«ကူရုတို့၏ သူရဲကောင်းအာဇုန၊ လူ့လောက၌ ငါ၏ ဤကဲ့သို့သော စကြဝဠာရုပ်တော်ကို သင်မှတပါး အခြားသူမည်သူမျှ မမြင်နိုင်။ ဝေဒနှင့် ယဇ်ပူဇော်ရေးပညာကို လေ့လာခြင်းဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ အခမ်းအနားကိစ္စများဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ပြင်းထန်သော တပသဖြင့်တောင် မဟုတ်»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The vision of the Divine in its universal form is not a product of external religious merit—scriptural study, sacrifice, charity, ritual, or harsh austerity. It is a revelation granted by divine grace, emphasizing inner devotion and God’s choosing rather than mere performance.
After Arjuna has been shown Krishna’s terrifying and all-encompassing universal form on the battlefield, Krishna explains that such a vision is extraordinarily rare in the human realm and that only Arjuna has been granted it; conventional religious practices alone cannot produce this direct theophany.