Mahabharata — Bhishma Parva, Shloka 34
अभिमन्त्रयाथ तानेवं शिरसा लम्बताब्रवीत् | शिरो मे लम्बते>त्यर्थमुपधानं प्रदीयताम्
abhimantrayātha tān evaṁ śirasā lambatābravīt | śiro me lambate ity artham upadhānaṁ pradīyatām ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထိုသူတို့အား ထိုသို့ ကြိုဆိုနှုတ်ခွန်းဆက်ပြီးနောက်၊ ခေါင်းကို လျော့ကျနေသကဲ့သို့ ပြောလေ၏– «မင်းတို့ရေ၊ ငါ့ခေါင်းသည် အလွန်လေးလံ၍ လျော့ကျနေ၏။ ထို့ကြောင့် ငါ့အတွက် ခေါင်းအုံးတစ်လုံး ပေးကြလော့»။
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a martial and royal context, the verse highlights human limitation and the appropriateness of seeking support. It also reflects courtly decorum: after formal greeting, a request is made plainly, reminding that dignity and vulnerability can coexist.
After offering a respectful welcome, the speaker—described as having his head drooping—states that his head is hanging down and asks the assembled kings to provide a pillow (a head-rest).