Shloka 13
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
सिंहवद् विनदन्नुच्चैर्धनुरज्या विक्षिपन् मुहुः । शरौघान् विसृजन् पार्थो व्यचरत् कालवदू रणे
samhavadvinadann uccair dhanurajy01 vik9ipan muhu25 | baraugh01n vis5jan p01rtho vyacarat k01lavadrane ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ကုန္တီ၏သား ပါရ္ထ (အာర్జုန) သည် ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ အော်ဟစ်မြည်ဟည်းကာ၊ မြားကြိုးကို မကြာခဏ ဆွဲတင်းလှုပ်ခတ်ပြီး၊ မြားအစုအဝေးများကို မိုးသွန်းသကဲ့သို့ လွှတ်ပစ်လျက် စစ်မြေပြင်၌ “ကာလ” ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားလာ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames righteous battle as governed by inevitability: when a warrior acts in accord with duty, his force can resemble K01la (Time)not personal cruelty, but the impersonal, unavoidable consequence of dharma and circumstance.
Sa f1jaya reports Arjunas battlefield conduct: he roars like a lion, repeatedly draws/snaps his bowstring, and showers the enemy with volleys of arrows, moving through the fight with the relentless momentum of Time.