Shloka 12
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
अथोपायान्महाराज सव्यसाची धनंजय: । त्रासयन् रथिन: सर्वान् बीभत्सुरपराजित:
athopāyān mahārāja savyasācī dhanañjayaḥ | trāsayan rathinaḥ sarvān bībhatsur aparājitaḥ ||
သဉ္ဇယက ပြောသည်– ထို့နောက် မဟာရာဇာ၊ လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် မြားပစ်ရာ၌ တူညီစွာ ကျွမ်းကျင်သဖြင့် “သဗျသာစီ” ဟု ခေါ်ကြသော ဓနဉ္ဇယ အာర్జုနသည် သူတို့ထံသို့ တိုးဝင်လာ၏။ စစ်ပွဲ၌ မရှုံးနိမ့်သူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ဘီဘတ္စုသည် ရထားစစ်သည်တို့အားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေကာ နီးကပ်လာ하였다။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of resolute action: Arjuna advances without being overcome, embodying disciplined courage and mastery (savyasācī). Ethically, it frames battlefield prowess as a function of steadfastness in one’s ordained duty rather than mere aggression.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna moves forward toward the opposing chariot-warriors. His approach itself becomes a psychological force—he terrifies the rathins—indicating that Arjuna is pressing the battle and challenging the enemy line.