Shloka 7
Yuga-Lakṣaṇa and Varṣa-Pramāṇa Inquiry (युगलक्षण–वर्षप्रमाण–प्रश्न)
नैकधातुविचित्रैश्व पर्वतैिरुपशोभित: । सिद्धचारणसंकीर्ण: सागर: परिमण्डल:
sañjaya uvāca | naikadhātu-vicitraiś ca parvataiḥ upaśobhitaḥ | siddha-cāraṇa-saṅkīrṇaḥ sāgaraḥ parimaṇḍalaḥ, rājan |
သဉ္ဇယက ပြောသည်– «အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုသမုဒ္ဒရာသည် သတ္တုအမျိုးမျိုးဖြင့် အရောင်အဆင်းစုံလင်သော တောင်တန်းများကြောင့် တင့်တယ်လှ၍၊ စိဒ္ဓများနှင့် စာရဏများဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်ကာ၊ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးကို စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိ၏»။
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes a vision of the cosmos as orderly and meaningful: the ocean is not merely a physical expanse but part of a structured world, adorned with mineral-rich mountains and inhabited by exalted beings. This supports the Mahābhārata’s broader tendency to frame human events within a larger, morally and cosmically ordered reality.
Sanjaya is speaking to the king and describing a vast, encircling ocean, beautified by many-colored, mineral-bearing mountains and populated by Siddhas and Cāraṇas. The passage functions as a cosmographic description, situating the listener within a grand map of the world.